Posts tonen met het label Society. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Society. Alle posts tonen

zondag 1 december 2013

Fashion against toxics, one year later.

Picture source: Greenpeace Netherlands

Precies een jaar geleden deed ik mee aan de 'Fashion against toxics-actie' van Greenpeace Nederland, drie maanden geen nieuwe kleding kopen. Tweedehands kopen en ruilen met anderen mocht dan weer wel. Ik heb van 1 december 2012 tot 28 februari 2013, vanwege drukte, helemaal niets kunnen kopen. Ik was er niet rouwig om, ik hou namelijk niet van kleding kopen. Voor kerst heb ik wel een roze badjas gekregen. Ik kon moeilijk tegen mijn 'secret santa' zeggen, 'wil je even snel mijn cadeau inruilen voor een tweedehandse versie.' Ik heb de actie met anderhalve maand verlengd. Zoals ik al ik eerder zei, ik hou niet van winkelen.
Last year I did the 'Fashion against toxics challenge, this was exactly a year ago. I exceeded the challenge by a month, which isn't bad in this case.

Ik kom terug op dit onderwerp omdat ik jullie wil laten weten wat drie maanden geen nieuwe kleding kopen met mij heeft gedaan. Na vier maanden moest ik er toch weer aan geloven omdat ik familie heb die zeer nauwlettend is op wie wat aan heeft tijdens familiediners. Gelukkig kwam mijn favoriete kledingmerk Mango to the rescue. Een duurzame lijn met veel wol en katoen verwerkt in de kleding.
In the past I just went to a store if I was in need for new clothing. Now I do research about the clothing company. Are they environmentally conscious? Do they pay their factory workers well?  I check the label of the clothing, what is it made of? I like organic cotton and wool. Cheap clothing meanly consists of cheap synthetic material which equals heavy sweating.


Ook is mij opgevallen dat duurzame kleding vaak een sobere kleur heeft, veel wit en grijs. Ik geloof nooit dat kleding van de H&M en de Primark duurzaam zijn geverfd. Hoe feller de kleur, hoe groter de kans is dat giftige kleurstoffen in de rivieren naast de fabrieken zijn geloosd. Ook kan ik niet geloven dat er een eerlijke prijs is betaald voor het produceren van de kleding. Herinner je de ingestorte textielfabriek in Bangladesh nog. Bedrijven zoals Walmart en Primark kochten daar ook kleding in. Na deze verschrikkelijke gebeurtenis hebben de meeste grote kledingbedrijven de 'convenant Bangladesh' ondertekend, een veiligheidsakkoord die de werkomstandigheden in naaiateliers in Bangladesh moet verbeteren. Persoonlijk ben ik het niet eens met het convenant, mensen moeten nog steeds voor een hongerloontje werken. Het minimumloon in Bangladesh is 28 Euro per maand. Volgens de Schone Kleren Campagne zou 259,80 Euro nodig zijn om een normaal bestaan te hebben in Bangladesh. Ook vind ik dat deze convenant voor andere landen, zoals Vietnam en Cambodja, moet gelden.
The building collapse in Bangladesh last April which contained a lot of clothing factories made people aware about the harsh working environment people had to work in. Minimum wage in Bangladesh is 28 Euros a month. I can't accept this fact, a human deserves more than that. According to a Dutch non profit organisation, a normal monthly wage would be 259,80 Euro. Are you willing to pay the right price?

Waarschijnlijk willen jullie het resultaat van het afgelopen jaar zien. Ik waarschuw jullie alvast, het is best karig. Ik herhaal, ik hou niet van shoppen. 
I must confess, I don't like shopping so I didn't expend my closet that much the past year. Some clothes were gifted and some were thrifted. The once which were bought new are 100 % organic.


Ik heb kleding gekregen, duurzaam kleding gekocht en tweedehandse kleding gekocht. De Converse schoenen waren een uitschieter, deze heb ik gekocht zonder erbij na te denken. Gelukkig hadden ze een duurzaamheidslabel C (veegt zweetdruppel van voorhoofd af). Verder mist er nog een sjaal (leider kaput gemacht), zelfgebreide sokken van oma (zaten tijdens het maken van de foto in de wasmachine) en een Yoda-muts ... I can explain this, ik had hem gekregen voor mijn verjaardag. Ik doe hem alleen op als het heel, heel erg donker is en ik op de fiets zit. Dan ben ik een schim die snel voorbij racet. Het houdt mijn hoofd wel warm, punt uit.


Gaat duurzaamheid en mensenrechten wel samen? Ik weet het niet, ik ben niet het hoofd van een groot kledingbedrijf. Grote bedrijven zijn vaak log en ouderwets kwa denken en bij het nemen van besluiten. Verandering is vaak eng voor zulke bedrijven. 'Groen innoveren? Dat doen toch alleen hippies op geitenwollen sokken? En niemand wilt de werkelijke prijs betalen van een product.'

Okay, dan word ik maar een arme hippie.

De volgende stap in de wereld van duurzame kleding is de spijkerbroekenafdeling, ik ben namelijk uit mijn broek gescheurd.:/ 

Binnenkort maar mijn binnenbenen opmeten.

Een spijkerbroek van Kuyuchi of toch een jeans leasen bij Mud jeans? Ik hou jullie op de hoogte.  Voor de mensen die graag willen weten wat de werkelijke kosten van een spijkerbroek zijn, raad ik aan om de aflevering over spijkerbroeken van 'De rekenkamer' te zien.
My last good pair of jeans have died a brutal death (performing a split in skinny jeans is never a good idea). So the next step is to buy jeans made of organic cotton. 

En voor de mensen die geen shit geven om de mensen die jouw spijkerbroek hebben gemaakt, raad ik aan om 'Last train home' te gaan zien
For people who still don't give a shit about people who make their clothing, I recommend the documentary 'Last train home'.


Last Train Home feature documentary trailer from Andre Elijah on Vimeo.

woensdag 12 oktober 2011

A message from my Dopper.


Hello humans, look at your plastic water bottle, now back to me.


Now back at your plastic water bottle, now back to me.

I'm an egg cup

free-range eggs of course

Sadly your plastic water bottle isn't me but if you decide to stop using plastic water bottles and switch to a Dopper you will contribute to a reduction of plastic (bottle) waste. And since we only have one world, that's super nice. For each Dopper sold Dopper will also donate 1 Euro to ngo Simavi. Clean and safe water for people in developing countries.



Look down, back up. Where are you? You are on a boat with a Dopper cup you can drink Frisian white wine from. Or just plain tap water. So much cheaper than those fancy plastic water bottles at the grocery store. If your Dopper is empty you can use the free phone app and search for tap water locations (also outside The Netherlands) where you can refill your Dopper for free. We adore free stuff here in The Netherlands.:)


What's in your hand, back at me. I have it,


I'm a mobile urinoir with an public transport chip card (Dutch insider's joke). Look again,


I've turned into a water reservoir for plants who don't have a plant sitter when their owner are on a vacation. Anything is possible if you stop using plastic water bottles and switch to a Dopper.


I'm on a hamster.*Old spice whistle*


Check for more information about the Dopper on www.Dopper.nl


Happy belated 1st birthday Dopper. I'm very content with my dopper. There is one problem though. He's missing a friend. A lady friend.


I've noticed you will release a pink Dopper soon. You know it wouldn't be bad to 'donate' a lady love for my blue friend.*big fat wink*

zaterdag 10 september 2011

100 years of fashion, 100 years of feminism / 100 jaar mode, 100 jaar vrouwenemancipatie.


To me this video also shows the history of feminism. In the Netherlands women have fought over more than 100 years for equal rights. Before 1957 Dutch women were ought to stop working after they were married. Since 1991 spousal rape was a crime. And less than three decades ago, women were allowed to have their own bank account in The Netherlands. In the past one thing was for sure. You were getting married. I'm happy I have the choice to marry whoever I want or to be single. Being married or single doesn't define a person's succes or failure. The end of the video shows the modern western woman. Men were always our source of protection and income but now we don't need them to be who we want to be. First develop your own strong you and maybe then find your partner who sees you as his equal and lover and not as an object.
Is deze video ook niet de geschiedschrijving van de vrouwenemancipatie? Nog geen 30 jaar geleden verkreeg de Nederlandse vrouw het recht om haar eigen bankrekening te openen. Voor 1991 was verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar. Het huwelijk maakte van een vrouw tot het jaar 1957 automatisch handelingsonbekwaam met andere woorden de man had de broek aan in huis. Gelukkig mogen wij vrouwen al een aantal decennia een broek dragen. En hebben wij de keus of we werken of kiezen voor het moederschap. Een combinatie daarvan mag ook. Het einde van de video vat het mooi samen. Jaren lang waren wij afhankelijk van de man. Een vrouw zonder man is niet desperate of ongewild. Zelf eerst gelukkig worden en dan misschien jouw maatje vinden die je ziet als gelijke en geliefde en niet als een object.

In the past women have fought for our current rights. So let us not judge other cultures and religions. A moslim woman with a hijab is not inferior to a woman who listens to the fashion industry who dictates her what to wear. Because wearing a hijab takes more courage than buying a brand name bag with a € 500,- price tag on it. The latter is not luxery. It's replacing your inner emptiness with material stuff.
Vrouwen in het verleden hebben hard voor onze huidige rechten moeten vechten. Laat ons niet oordelen over een ander cultuur of geloof. Een moslima met een hidjab is niet minder dan een vrouw die zich laat voorschrijven door de mode-industrie. Want een hoofddoek dragen in een doorgeslagen westerse wereld heeft meer moed nodig dan € 500,- uitgeven aan een tas met een label.

P.S.: A nun wears a head scarf. Why doesn't anyone ask questions about that?Een non bedekt ook haar haar.
P.S: Een non bedekt ook haar haar.Waarom worden daar geen vragen over gesteld?

dinsdag 12 juli 2011

Horn of Africa

Until yesterday I'd never heard of the Horn of Africa before. It's a region in the continent of Africa, containing the countries Eritrea, Djibouti, Ethiopia and Somalia. The news was showing certified first responders crying for help. I want to help but like you I sometimes get tired of the number of different charitable organizations. I fear my money won't reach the people who really need it and disappear in the pockets of the corrupt governments. The fact I think like this makes me sad. Of course I want to help. It's my duty as a christian. It's my duty because I'm a second-generation refugee. It's my duty because I would be denying their human right to live.

I'm not rich but I'm willing to share what I can miss. I don't want to act like a saint but in my opinion this is really a time to give money. These people didn't choose for this terrible drought. We need to give these people humanitarian aid because every person deserves dignity. Would you care about them if they were your own family or best friend? I always weigh my food before I make dinner cause I don't want to waste food. Especially after seeing the next picture some years ago.

A Sudanese girl is dying of hunger. The vulture at the back is just waiting for her to die so it can eat her .... This Pulitzer Prize winning picture is from Kevin Carter who committed suicide one year after the picture was taken.

Anyway, I won't judge you if you're not willing to give anything. I just want your time. I remember my aunt telling me she used to make pancakes without meat once a week so she, my uncle and cousins could save money for their foster child. I think it's a good thought. You will teach children the value of giving, their responsibility to take care of the less fortunate and to simply care.(>^^)><(^^<) My grocery budget is € 50,- a week. To follow my aunt's example I will donate every penny I'll save in that budget the next 7 days. Everything will go to giro 555 (a bank account from the Dutch cooperating aid organizations) cause they are specialized in humanitarian aid.


Cooking against famine Day 1
I don't think it's a good thing to eat fried rice with soy sause everyday. It's cheap but I don't need to be on a diet, I'm slim enough.;) I like Spam. I used to eat a lot of Spam when I was 'poor'. It's poor people food, like instant ramen.:D For some reason my mom used to accuse me of eating a lot of onions cause it's what 'poor people' who can't cook eat (???!!!).-____- OK back to Spam. Maybe it's a figment of my imagination but correct me if I'm wrong. I think I've got the frying-spam-thing from my mom. It might be an Asian thing. Hawaiian like frying their spam. They even make some kind of sushi with it, Spam musubi.XD


I saw this cute Japanese commercial for Spam on Youtube.


For fried Spam Hawaiian style you'll need:

- Rice (as much as you can eat. Left over rice is better but I didn't have any);
- Spam (one can is enough for 4);
- green onion (as much a you like);
- eggs;
- oil;
- soy sauce;
and vegetables you like to eat with it (the recipe didn't say anything about vegetables).

It's really easy to make. Just slice the Spam.


Fry them brown on both sides together with the vegetables. The recipe said to fry the rice and the eggs together with the spam after that. But I fried the eggs separately cause every time I mix it with rice it turns out looking like vomit.:/ Stir-fry everything together and add some soy sause to it. Cut the green onion and sprinkle it on the dish. Dig in!



Grocery budget: € 50,-
Money spent: € 0,00
Money to donate: € 50,-

GIVE!!!

maandag 20 juni 2011

Loneliness/eenzaamheid

I can't remember if I ever wrote a haul before but I wanna give some kudos to the IFFR (International Film Festival Rotterdam). A very nice lady at their office has managed to find a short movie I saw some years ago at the festival. Before you watch the movie below I want to point out the importance to keep your family and friends close. I work with drug addicts, alcoholics and mostly lonely people. Most of them don't have contact with their family and the friends they have are people like them, from the street. Yesterday a visitor of the soup kitchen gave me a hugh and a kiss on my cheeck for just asking how he was. So heart breaking.:(
Ik weet niet of ik al eerder een haul heb gedaan maar ik wil graag mijn kostbare whuffies aan het IFFR (Internationaal Film Festival Rotterdam)geven. Een aardige mevrouw op hun kantoor heeft de moeite genomen om de naam van een korte film op te zoeken, die ik daar een aantal jaren terug heb gezien. Voor je de film hieronder gaat zien, wil ik je erop attenderen dat het van belang is om contact te houden met jouw familie en vrienden. Ik werk in de drugspastoraat. De meeste bezoekers zijn gebruikers en vaak ook eenzaam. Ze hebben meestal geen contact met familie en de vrienden die ze nog hebben zijn meestal ook van de straat. Niet echt een goed vooruitzicht.

Don't forget to check on your neighbours once in a while. Or if you haven't alreaydy spoken to them, invite them for a cup of coffee/tea. Maybe you will end up hitchhiking to Berlin, like I did with my neighbour RJ. My bff for 3,5 yrs.
Vergeet ook niet regelmatig je buren gedag te zeggen. Of als je ze nog nooit hebt gesproken, een keer uit te nodigen voor een kopje koffie/thee. Misschien gaan jullie wel een keer samen liften naar Berlijn. Zoals mijn buurman RJ en ik dat hebben gedaan. We zijn al 3,5 jaar beste maatjes.


Don't watch the next movie if you're home alone.Onderstaande film niet kijken als je alleen thuis bent.

Buren - korte film from Jamel Aattache on Vimeo.


Really, check on your grandma more often. Bezoek oma wat vaker.:/

donderdag 21 januari 2010

Haiti

Today everyone in The Netherlands is volunteering to give money or their time to help the survivors in Haiti so that they can heal and build on their future. Even though we complain about our stupid problems now and then, we do care about others. Tonight the government will double the amount of money we collect together as one country. Make me proud KIKKERLANDJE (a nickname we give to The Nethterlands which means little frog country ^^).

People all over the world, help our brothers and sisters in Haiti. Donate now! Our governments aren't that wealthy you know.;)

Een paar maanden voor de aardbeving in Haiti was ik te gast in het het Fries provinciehuis. Een debat, georganiseerd door Oikocredit, over het nut van ontwikkelingshulp.

Ik heb zelf nooit op school geleerd te debatteren. We kregen daarom als eerste een korte cursus. Debat is pas interessant als je bereid bent om ook eens het standpunt van een ander te bekijken. Het leven is nooit zwart-wit. Niet alle goede doelen stelen geld. Mensen in onderontwikkelde landen zijn niet dom. Soms bezitten ze in verhouding tot de Westerse wereld meer dan ons. Het probleem zit hem in de papieren. Als wij een huis kopen wordt dit juridisch op papier vast gelegd. Op papier zijn wij dus rijk. In werelddelen zoals Zuid-Amerika wordt dit nauwelijks gedaan. Meestal weerhoudt de kosten van het vastleggen deze mensen dit te doen. Dit is best oneerlijk maar zo is de wereld nou eenmaal. Het zit vast in de wet en regelgeving.

Het verschil tussen arm en rijk lijkt niet meer te dichten en soms lijkt er voor elk probleem tientallen goede doelen te bestaan. We willen wel geven maar we zijn bang dat het geld kwijt raakt door bureaucratie en hebberige dictators. Hoe zorg je ervoor dat het anders kan? Ik ben geen voorstander van ontwikkelingshulp. Te veel geld wordt gestoken in de organisatie. Waarom wordt er niet uitbesteed aan het onderwijzen van lokale mensen zodat zij voor de distributie, EHBO en voedselvoorziening kunnen zorgen. We moeten investeren in de waardigheid van de mens zodat zij toekomst kunnen creeeren voor hun kind. En de mensen niet bestraffen op wat een regime of overheid in het verleden of heden heeft gedaan want dan kunnen we wel elk land beschuldigen van wangedrag.-___-

De situatie in Haiti ligt op het moment moeilijk. Ik heb er dagen voor gebeden. Ik heb onderzoek (jezelf onderwijzen is belangrijk) naar gedaan zover ik kon. En ik heb besloten dat ik wijsheid is om organisatie's te steunen waarmee ik vertrouwd ben en gespecialiseerd zijn in het geven noodhulp te steunen zover ik kan. Ik steun de gedachtengoed van Oikocredit. Een groep studenten die ooit in de jaren zeventig ongenoegen toonden tegen armoede in de wereld. En dus een systeem hebben ontwikkeld om te investeren in mensen door middel van eerlijke leningen.

Februari wordt een maand de regels van The Compact volgen. Wat dus betekent dat ik alleen geld mag uitgeven aan voeding, onderbroeken en tweedehands producten. Verder zal ik moeten repareren als iets stuk gaat. Het geld wat ik uitbespaar zal ik investeren in Oikocredit zonder er op toe te zien dat ik het terug zal krijgen.=) Want is dat niet de bedoeling dat je geeft zonder er iets voor terug te krijgen? Wat niet betekent dat je niet mag weten of het geld goed terecht komt.

Verder vind ik noodhulp geven ook belangrijk en de situatie in Haiti is ook extreem. Daarom raad ik iedereen aan, Christen of niet, giro 555 te steunen. Er is beloofd dat alleen samen wordt gewerkt met goede doelen die actief zijn in Haiti (Oxfam Novib, Nederlandse Rode Kruis, ICCO & Kerk in actie, Coraid mensen in nood, Tear, Terre des Hommes, Unicef Nederland, Save the children en World Vision) en dat er geen geld aan de strijkstok blijft hangen. Zelf was ik eerst van plan om Kerk in actie te steunen maar deze heeft zelf aangegeven giro 555 te steunen. Kerk is een organisatie dat zich richt op zending, werelddiaconaat, NOODHULP, kinderen in de knel, Fairclimate en diaconaat (in Nederland). Ik ben ooit in aanraking gekomen met Kerk in actie afdeling Noord via dominee Rein Veenboer van Expect Leeuwarden.

Een groep Cubaanse Christenen waren in Leeuwarden om een concert te geven.


Men geeft geld zonder de uitkomst te willen zien maar soms is het wel leuk om de mensen te ontmoeten die je indirect heb geholpen. Zo kun je ook eens de mambo leren van een echte Cubaan.


Ik had gezegd dat ik niet zou meedoen want ik wil niet overkomen als een meeloper. Maar herinner je die aardbeving in Pakistan nog? Toen zeiden mijn ma en ik dat we ook niks gingen geven. Maar toen zaten we daar voor de tv en zagen we daar een kleuter die haar been kwijt raakte door een ingestort gebouw. Enorme brokken in onze keel en meteen bellen om geld over te maken. Mijn moeder riep er nog achterna, verdubbel het bedrag maar. Ja duh, we zijn niet van steen.:/ Het geld dat ik uitbespaar door niet mijn wenkbrauwen te laten doen, doneer ik aan giro 555 zodat het vanavond verdubbeld wordt. En omdat het behaalde bedrag van vanavond verdubbeld wordt ga ik ook doneren. Hallo, ik ben Nederlander. Wij houden van voordelen halen uit ons geld.:)

En als na het lezen van dit alles nog niks wilt geven omdat je echt meer maand overhoudt dan geld dan raad ik je vrijwilligerswerk aan. Iemand moet toch het geld tellen?

vrijdag 26 december 2008

Happy boxing day

Currently I'm reading the book 'The Drama of the Gifted Child: The Search for the True Self'. My teacher lend it to me once. It took me a long time to get to page 63 because I'm not familiar with a lot of phychological terms. I really had no idea what sisyphean meant.* Anywho, one passage striked me because it's so right and it's my life motto. During Christmas a lot of people commit suicide (or intend to). Hopefully these words from a cured patient with suicidal thoughts in the past can help you.

The world hasn't changed, there is a lot around me that is bad and evil and I see that more clearly than in the past. But nonetheless, for the first time I think life is really worth living. Maybe because I have the feeling for the first time in my life that I'm living my life. And it's an exciting adventure.

A quote from a patient of Alice Miller Ph.D

*An adjective meaning that an activity is unending and/or repetitive. It could also be used to refer to tasks that are pointless and unrewarding.