Fashion against toxics, one year later.

Picture source: Greenpeace Netherlands

Precies een jaar geleden deed ik mee aan de 'Fashion against toxics-actie' van Greenpeace Nederland, drie maanden geen nieuwe kleding kopen. Tweedehands kopen en ruilen met anderen mocht dan weer wel. Ik heb van 1 december 2012 tot 28 februari 2013, vanwege drukte, helemaal niets kunnen kopen. Ik was er niet rouwig om, ik hou namelijk niet van kleding kopen. Voor kerst heb ik wel een roze badjas gekregen. Ik kon moeilijk tegen mijn 'secret santa' zeggen, 'wil je even snel mijn cadeau inruilen voor een tweedehandse versie.' Ik heb de actie met anderhalve maand verlengd. Zoals ik al ik eerder zei, ik hou niet van winkelen.
Last year I did the 'Fashion against toxics challenge, this was exactly a year ago. I exceeded the challenge by a month, which isn't bad in this case.

Ik kom terug op dit onderwerp omdat ik jullie wil laten weten wat drie maanden geen nieuwe kleding kopen met mij heeft gedaan. Na vier maanden moest ik er toch weer aan geloven omdat ik familie heb die zeer nauwlettend is op wie wat aan heeft tijdens familiediners. Gelukkig kwam mijn favoriete kledingmerk Mango to the rescue. Een duurzame lijn met veel wol en katoen verwerkt in de kleding.
In the past I just went to a store if I was in need for new clothing. Now I do research about the clothing company. Are they environmentally conscious? Do they pay their factory workers well?  I check the label of the clothing, what is it made of? I like organic cotton and wool. Cheap clothing meanly consists of cheap synthetic material which equals heavy sweating.

Ook is mij opgevallen dat duurzame kleding vaak een sobere kleur heeft, veel wit en grijs. Ik geloof nooit dat kleding van de H&M en de Primark duurzaam zijn geverfd. Hoe feller de kleur, hoe groter de kans is dat giftige kleurstoffen in de rivieren naast de fabrieken zijn geloosd. Ook kan ik niet geloven dat er een eerlijke prijs is betaald voor het produceren van de kleding. Herinner je de ingestorte textielfabriek in Bangladesh nog. Bedrijven zoals Walmart en Primark kochten daar ook kleding in. Na deze verschrikkelijke gebeurtenis hebben de meeste grote kledingbedrijven de 'convenant Bangladesh' ondertekend, een veiligheidsakkoord die de werkomstandigheden in naaiateliers in Bangladesh moet verbeteren. Persoonlijk ben ik het niet eens met het convenant, mensen moeten nog steeds voor een hongerloontje werken. Het minimumloon in Bangladesh is 28 Euro per maand. Volgens de Schone Kleren Campagne zou 259,80 Euro nodig zijn om een normaal bestaan te hebben in Bangladesh. Ook vind ik dat deze convenant voor andere landen, zoals Vietnam en Cambodja, moet gelden.

The building collapse in Bangladesh last April which contained a lot of clothing factories made people aware about the harsh working environment people had to work in. Minimum wage in Bangladesh is 28 Euros a month. I can't accept this fact, a human deserves more than that. According to a Dutch non profit organisation, a normal monthly wage would be 259,80 Euro. Are you willing to pay the right price?

Waarschijnlijk willen jullie het resultaat van het afgelopen jaar zien. Ik waarschuw jullie alvast, het is best karig. Ik herhaal, ik hou niet van shoppen. 

I must confess, I don't like shopping so I didn't expend my closet that much the past year. Some clothes were gifted and some were thrifted. The once which were bought new are 100 % organic.

Ik heb kleding gekregen, duurzaam kleding gekocht en tweedehandse kleding gekocht. De Converse schoenen waren een uitschieter, deze heb ik gekocht zonder erbij na te denken. Gelukkig hadden ze een duurzaamheidslabel C (veegt zweetdruppel van voorhoofd af). Verder mist er nog een sjaal (leider kaput gemacht), zelfgebreide sokken van oma (zaten tijdens het maken van de foto in de wasmachine) en een Yoda-muts ... I can explain this, ik had hem gekregen voor mijn verjaardag. Ik doe hem alleen op als het heel, heel erg donker is en ik op de fiets zit. Dan ben ik een schim die snel voorbij racet. Het houdt mijn hoofd wel warm, punt uit.

Gaat duurzaamheid en mensenrechten wel samen? Ik weet het niet, ik ben niet het hoofd van een groot kledingbedrijf. Grote bedrijven zijn vaak log en ouderwets kwa denken en bij het nemen van besluiten. Verandering is vaak eng voor zulke bedrijven. 'Groen innoveren? Dat doen toch alleen hippies op geitenwollen sokken? En niemand wilt de werkelijke prijs betalen van een product.'

Okay, dan word ik maar een arme hippie.

De volgende stap in de wereld van duurzame kleding is de spijkerbroekenafdeling, ik ben namelijk uit mijn broek gescheurd.:/ 

Binnenkort maar mijn binnenbenen opmeten.

Een spijkerbroek van Kuyuchi of toch een jeans leasen bij Mud jeans? Ik hou jullie op de hoogte.  Voor de mensen die graag willen weten wat de werkelijke kosten van een spijkerbroek zijn, raad ik aan om de aflevering over spijkerbroeken van 'De rekenkamer' te zien.

My last good pair of jeans have died a brutal death (performing a split in skinny jeans is never a good idea). So the next step is to buy jeans made of organic cotton. 

En voor de mensen die geen shit geven om de mensen die jouw spijkerbroek hebben gemaakt, raad ik aan om 'Last train home' te gaan zien. 

For people who still don't give a shit about people who make their clothing, I recommend the documentary 'Last train home'.

Last Train Home feature documentary trailer from Andre Elijah on Vimeo.

De Nacht van Gulpen 2012, hips don't lie.

Jaren terug werd mij geadviseerd om mee te doen met de Nacht van Gulpen. Geen idee waarom, omdat ik een sprinter was en geen veldloper. De laatste jaren heb ik mijn hardloopschoenen ingeruild voor wandelschoenen, dus ik vond het tijd voor een lange wandeltocht. Ik wou dit jaar meedoen met de Slachtemarathon, maar die was binnen twee uur uitverkocht. Rare Friezen.:/ Als je buiten Friesland woont, zal ik je uitleggen wat de Slachtemarathon is. Het is een marathon en wandeltocht die op de Slachtedijk gelopen wordt, zo simpel is het. Teleurgesteld ging ik op zoek naar een andere wandeltocht en toen kwam ik bij de Nacht van Gulpen terecht, een wandeltocht die ik elk jaar weer uitstelde. Het is dan ook een tocht die je niet zomaar uitloopt. 70 km Limburgse landschap. Elk jaar weer een andere route maar altijd met een groot aantal pittige klimmingen.

Ik heb achteraf gelezen dat mensen problemen hadden met het vinden van een gratis pakeerplaats. Ik werd gelukkig gebracht dus de auto stond even naast de Mosaqua. Daar vandaan was het niet ver lopen naar ontmoetingscentrum Timpaan. Ik moest voor de wandeling nog een stamkaart ophalen, deze wordt namelijk niet thuisgestuurd. Ik had geen uitdraai van mijn bevestigingsemail bij me. Dus ging ik voor de milieuvriendelijke optie, de e-mail laten zien op mijn iPad. De Nacht van Gulpen gaat met de tijd mee.;)

Aan de stamkaart hingen twee consumptiebonnen en een bagagekaart voor de tas zodat je hem weer tegen kwam tijdens de grote pauzes.:) De lopers werden enorm in de watten gelegd.

Wees op tijd met het ophalen van de stamkaart want ik was er om 21:20 uur en het was daar stervensdruk.

Rond 22:15 uur liepen we in een stoet van de Timpaan naar de Markt van Gulpen.

Iets voor 22:30 uur werd het Limburgs volkslied gezongen. Na 20 jaar ken ik tekst nog steeds uit mijn hoofd. 

Om een lang verhaal kort te houden. Ik lag na 15,7 km nog goed op schema. Ik liep meerdere mensen zonder moeite voorbij. Alleen had ik wat moeite met het zien in het donker. Ik verstapte me daardoor ook een aantal keren en kwam terecht in een grote plas water of ik viel van een stoep. Mijn linkerheup kreeg dan ook wat rake klappen. Maar ik merkte er door de demping van de wandelschoenen niks van. Tijdens de pauze was het erg hutje mutje en iedereen wou graag doorlopen want we koelden door het stil staan en stil zitten enorm af. En dan sta je daar dicht op elkaar en ik ben ook nog eens klein, dus ik zag nu helemaal niet meer wat voor mij lag. Ik struikelde voor de zoveelste keer over een hoge stoep.:( 4 km later voelde ik dat mijn linkerheup klem zat en ging ik vanuit mijn rug lopen, wat best goed ging. Maar ik moest weer een aantal keren klimmen en dan gaat vanuit je rug lopen niet zo makkelijk. Ik wou niet als een tekenfilmfiguurtje naar achteren vallen en de heuvel af rollen. I wanted to rock but I didn't want to roll, als je snap wat ik bedoel. En op dat moment liep iedereen mij voorbij. En ik liep in mijn uppie. En ik heb het richtingsgevoel van een postduif met geheugenverlies dus ik liep op een gegeven moment bijna een maïsveld in.:D Ik hoorde in de verte achter mij mensen van de organisatie roepen, "linksaf, linksaf"! Ik moest helemaal teruglopen en toen kwam ik de bezemwagen tegen en dan weet je dat je echt ver achter lig. Ik liep samen met het laatste groepje. En die hadden het zwaar. Ze hadden ook geoefend maar niet met klimmen. En tja, De Nacht van Gulpen bestaat vooral uit veel klimmen. We haalden op een gegeven moment twee jongens  in waarvan eentje aan het strompelen was, dat was de laatste keer dat ik mensen heb ingehaald.

Onderweg was er heel wat kunst en zang. Er was een vuurspuwer en een hele irritante band die met een takelwagen met de stoet meetrok en constant het volgende liedje zong.:/

Na het oversteken van de rijksweg kwam ik een band tegen die 'Go Johnny go!' zong. Op een gegeven zong de zanger tegen mij, "Come on Johnny, you can do it." En ik zong terug, "Johnny kan niet meer!" Ik had zo'n dikke pret op het laatst. In het donker zag ik de mooie contouren van het Limburgs landschap, kleine muisjes renden voor mijn voeten langs en uiltjes waren tijdelijk mijn MP3-speler omdat die van mij leeg was. En dan wordt de tocht zwaar. Niemand anders die de tempo aangeeft en ook vaak totale stilte. Dat was het moment dat ik bijna moest huilen omdat ik ineens de pijn in mijn heup voelde maar vooral ook vanwege de eenzaamheid. Mensen van de organisatie keken mij oprecht bezorgd aan en vroegen of het nog ging. Ik zei dat ik het uitliep tot de volgende rustplek met eten. Het was gelukkig niet ver meer. Maar in mijn gedachten dacht ik aan worst en soep, maar er waren alleen bananen en sinaasappels. De vrijwilligers wilden mezelf alles geven wat ze nog hadden. Maar ik zei, "Uhm, ik kan niet zo snel eten." Want wat je te eten krijgt, moet je ter plekke in in containers weggooien. We mochten namelijk geen rotzooi maken langs de route. Voor de organisatie een dikke tien want er werd goed voor ons gezorgd, we konden nauwelijks uitdrogen. Maar helaas, het noodlot sloeg toe, ik had de dop van mijn flesje water niet goed dichtgeschroefd en deze was dan ook leeggelopen. Ik moest nog een grote klim maken voor de pauze in Gulpen en mijn heup zat nu ook compleet vast. Toen kwam ook nog eens de bezemwagen vast te zitten. En ik zag de krantenkoppen al voor me met, 'Wandelaar Nacht van Gulpen valt onopgemerkt voor bezemwagen neer in de bosjes en werd pas bij de volgende Nacht van Gulpen gevonden.' Dus ik zette mijn trots opzij en stapte de bezemwagen in.

We volgden de achterlopers en we namen een meneer mee die al voor de 19de keer mee deed en dit de eerste keer was dat hij last van zijn knie kreeg. Ik zag hem echt balen. Ik vroeg hem wat tips voor de volgende keer. Hij zei dat ik mee moest doen met de trainingstochten en veel klimmingen oefenen. Ook zal ik de volgende keer een hoofdlamp en een extra kleine zaklamp meenemen. Een heuptas meenemen in plaats van een rugtas. Ik zal dan ook mijn voeten intapen en extra kleding meenemen om tijdens de grote pauze om te kleden. Twee uur nadat ik door de bezemwagen bij het Sophianum werd afgezet, lag ik stinkend in mijn bed te slapen. En toen mijn broertje de volgende dag vroeg of ik volgend jaar weer mee deed, zei ik vol overtuiging ja.:) Want zoals een 62 jarige man, die ik tijdens de pauze tegen kwam, zei, " Ik heb altijd gezegd dat ik bij de vijfentwintigste keer zou stoppen en nu is het de vijfentwintigste keer, het blijft kriebelen. En mensen, ik heb de kriebels te pakken. Tot volgend jaar.:)

Helaas maar 1 stempel.:(

Gardening update

It's alive!!!!! :) Na iets minder dan twee weken hebben de pepermuntplantjes het licht gezien. Per kiemplantje heb ik een dansje gedaan, in totaal 7 dansjes.

De vorige keer had ik dit niet verteld, maar als experiment heb ik ook wat rucolazaadjes in een pot buiten gezaaid. Ze groeien niet zo snel als de plantjes binnen maar ze kunnen wel beter tegen de kou.

Ik dacht dat de plantjes binnen ook wel klaar waren om de ouderlijke kweekkas te verlaten. De volgende ochtend trof ik de helft zeer verzwakt aan. Ik las ergens dat je kiemplanten niet al te vroeg uit een kweekkas moet halen. Ze 'schrikken' dan van de kou en vaak komen ze de schrik nooit meer te boven ... Wat een mietjes.:/

Ik heb de smaak te pakken en heb de zakjes met zaad gesorteerd op zaaimaand. Voor nu 3 planten uit de maand februari aangezien ik nog op zoek moet gaan naar de verloren bloempotten en meer eieren moet gaan eten.

Van L heb ik een tijdje terug het boek 'Zelfgeoogst' gekregen en van bff W zakjes met zaad. Het is een handig boekje voor de leek met een kleine tuin of balkon. Er wordt ook uitgelegd hoe je kunt kisttuinieren. En er staan tips welke planten makkelijk groeien met bijbehorende recept (voor als de oogst lukt).

Bff RJ kwam met een de hamvraag. Hoe hou je de plantjes uit elkaar? Aangezien ik tot afgelopen weekend in drie verschillende bakjes had geplant, was het niet moeilijk voor mijn geheugen (als een zeef) om ze uit elkaar te halen. Er zit in het boekje van L een kopieerblad met labels. Aangezien ik geen kopieermachine of smartphone had en ik het kopieerblad niet op de website kon vinden, ging het feest niet door.

Het werd dus even improviseren. De woonkamer werd tijdelijk een kleuterspeelzaal.

Dit is een tomaat. Geen appel, geen aardbei en geen radijs. Een tomaat! Begrepen?

All we need is love.

I've decided to watch less movies. And spend more time on at least one good arthouse movie per month. I'm fed up with watching a movie out of boredom. I've seen worse movies but come on, 'Shark night'? What was that all about? I want my 91 minutes back! I should spend more time with my female friends but then I would end up watching chick flicks. Forget it, bad idea.:/

Ik heb besloten om minder films te gaan kijken. De druppel was afgelopen woensdag toen bff RJ besloot om 'Shark night' te gaan kijken. Als je hem nog niet hebt gezien, niet gaan kijken. Geloof me, ik weerhoud je ervan om 91 minuten van je leven kwijt te raken. En als je de aftiteling meetelt waarschijnlijk 200 minuten. Zoveel tijd had ik nodig om mijn bevroren hersencellen te ontdooien.

Last night I've finally watched Medianeras/Sidewalls. An Argentinean love story a la 'Le fabuleux destin d'Amélie Poulain'. But in this movie 'prince charming' doesn't meet his princess before he sleeps with a bunch of 'frogs'. Both protagonist have a depression. But who doesn't? It's like as if the psychiatrist and the psychologist the protagonists meet are the ones who need to be analyzed. Prince charming is equipped with a little dog 'slash' stuffed toy called Susu who has awkwardly the same fear as its owner, the fear of socializing with others. So the male protagonist uses the internet for his work and to find his Juliet who is actually passing living on the same block and passes him by when he and Susu find the strength to face the big bad world. But they never seem to notice each other's presence. The movie has a lot humor and it also lectures us about architecture in Buenos Aires. One thing doesn't make this movie believable. The female lead role is way too pretty to be lonely.

Medianeras stond al maanden op mijn verlanglijstje. De film draaide afgelopen maand in het filmhuis. Ik moet toegeven dat een film in de bioscoop zien iets magisch heeft. Maar het gegeven dat de film een paar weken daarna in de videotheek lag en het gegeven dat de huurprijs de helft was van het bioscoopkaartje, was genoeg reden voor mij om twee weken te wachten. Het werd helaas 4 weken wachten. Ik was de naam van de videotheek vergeten en er werd gebeld naar een concurrent die niet echt doorhad dat het om een misverstand ging. We werden teruggebeld wanneer de baas de desbetreffende dvd bij onze filiaal had gebracht. Ik weet niet wanneer ik mijn epifanie kreeg maar ik zag ineens dat het om de verkeerde videotheek ging. Wie zet er dan ook 3 videotheken naast elkaar in één-en-dezelfde straat?:/

De film was het wachten waard maar het was ook niet een film waar ik van dacht: 'Wow, dit is het ultieme liefdesverhaal!' Het verhaal gaat over Martin en Mariana die beiden een geïsoleerd leventje hebben. Martin is mensenschuw en het internet is waar hij zichzelf kan zijn. Mariana komt net uit een ongelukkige relatie en vult haar dagen met het inrichten van etalages. De humor van de film is dat Martin en Mariana tegenover elkaar wonen maar ondanks dat elkaar nooit opmerken wanneer hun wegen kruisen.

Anyways, my new year's resolutions are still going strong. I was searching for a hobby for when I'm 70-something. I mean, some elderly people are dying of boredom or want to die because they are bored of life. I don't want to end up like them. Isolated from the world because I'm not mobile and forced to stare at some dead flowers. So I've decided to help bff RJ with his community garden. I've read somewhere that rucola is a steady plant for growing all year. So I bought a little green house, ate some eggs and used the card box to plant some rucola and peppermint. The peppermint is not really willing to show me some love, the rucola is growing like crazy.

Anyways, ik zit niet stil en de lente is nog ver te zoeken. Ik ben nog steeds bezig met mijn goede voornemens. Ik wil graag een goedkope en duurzame hobby vinden zodat ik niet rond mijn 70ste denk: 'Goh, ik verveel me, ik neem maar eens een pilletje. Of dat ik door verveling sterf.:/ Ik heb besloten om dit jaar bff RJ mee te helpen met zijn moestuintje. Ik weet dat het te vroeg is om te zaaien maar ik las ergens dat rucola het hele jaar goed doet. En de volgende foto is het bewijs, ze groeien als kool. De pepermuntzaadjes aren't showing me any love.:(

I've said goodbye to my Nespresso machine cause I'm giving my love to my new friend with a multiple personality disorder, Francis Francis. More about my coffee addiction in another post.

Vandaag heb ik afscheid van mijn Nespresso genomen. Hij functioneerde als behang sinds ik een nieuw vriendje heb. Het nieuwe vriendje heeft wel een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Hij heet namelijk Francis Francis.;)

I'm leaving you with a song which is lingering in my mind lately. I heart the eighties.

Het volgende liedje zit de laatste tijd in mijn hoofd. Het heeft een irritant verslaafd deuntje.

Home is where everybody knows your name.

Day 11: Pictures of the city you live in.

Dag 11: Foto's van jouw woonplaats.

Last week was Chinese New Year and my father's gift next to the usual red pocket was a viral infection. We like to keeps things in the family.:/ Anyway, because I had a cold I felt dizzy all the time. I didn't fight the headaches so I slept like a ..... dormouse.

Vorige week heb ik zoals gewoonlijk Chinees nieuwjaar bij mijn ouders gevierd. Naast de jaarlijkse rode envelop met inhoud kreeg ik ook een verkoudheid van mijn papa. Je kunt je voorstellen dat afgelopen weekend een uitslaapfeest voor mij was. Ik sliep als een slaapmuis.

Lets rewind 1,5 weeks back. I was at bff W's house to celebrate L's belated birthday party.

Laten we 1,5 week terug gaan. Ik was bij bff W om een verlate verjaardagsfeestje van L. te vieren.

If you happen to be a pro SOPA person, we were looking at a shadow play.

Voor de mensen van stichting BREIN en andere pro-SOPA zeuren, wij keken naar een zeer vermakelijke schimmenspel.

Yes, I have a friend with a home cinema with real theater chairs.

Bff W heeft echte bioscoopstoelen in zijn kamer.:D

The next day I took the train to my parents. I still had to buy my mom a birthday gift but she is the kind of woman who has everything. I saw the movie 'Days of being wild' from Wong Kar-wai at the store and crossed my fingers. Good thing she didn't see the movie before. But she didn't like it that much cause it was too artistic for her (in other words, she thought it was boring). I like art house movies but the movie didn't invite me to watch it a second time. Great music though.

Ik had de film 'Days of being wild' voor 'die mama' gekocht. Aangezien haar lievelingszanger erin speelde en er een taal in werd gesproken die zij kon verstaan. Voor de rest mocht ik de Shanghainees en Engels gesproken gedeeltes vertalen (niet dat het veel soeps was).

Waarschijnlijk heeft het bezuinigen op cultuur mij al getroffen. Niet dat ik de film niet snapte (het was een artistieke film), maar het was mij iets te veel gestaar en gezeur over het zin van het leven. De muziek was wel chill.

Back to the 30 day challenge. It's becoming a never ending story.:( Another goal for this year is to move house before December 3rd 2012. I have no clue where I will end up. But this is one of the options, near my parents. Why? Once again I want to point out, I don't think I'm the centre of the universe. But it seems to me my home town didn't forget about me.;)

Oh ja, ik had ooit een 30 day challenge bedacht. Hier een nieuwe poging. Bij dag 11 moet ik jullie foto's van de stad waarin ik woon, laten zien. Maar daar had ik dus geen zin in. In plaats daarvan laat ik foto's van het dorp zien waar ik ben opgegroeid. Zoals ik al eerder heb gezegd, ik denk niet dat ik het centrum van het heelal ben maar voor mijn gevoel zijn ze me daar nog niet vergeten.;)

Frozen yoghurt

Like many others I have made a list for 2012. One of the goals is to be a parttime vegetarian this year (183 days). At least for dinner time. Till now I've managed to eat vegetarian 13 out of 18 days. Today I had a break down. I felt overwhelmed by all the ingredients for a recipe. I suddenly craved for meat.:( I ate some leftover chop suey and (bought in bulk) steake tartare. I felt like I was cheating cause thanks to the vegetarian dinners I prepare a different recipe every day. To ease my concience I made frozen yoghurt for the first time and I love it.:)

Ingredients:

- 500 g organic yoghurt

- 100 g sugar (I used cane sugar)

- 250/350 g frozen strawberries

The New York Super Fudge Chunk staat nog steeds hier op je te wachten R.;)

Put all the ingredients in a blender and blend.

Put the 'blob' in a container and stir every half hour. After 3 times stirring I still didn't get the right result so I waited for an hour till the next stirring. After 3 hours I finally got it.

I think I will use less yoghurt the next time. And maybe I will try honey instead of sugar. Or is it impossible to freeze honey?

Tomorrow I will preprare a vegetarian meal with udon noodles.

Yes I bought that because it reminded me of a cute green dinosaur from the Nintendo family.

UPDATE: Don't leave the frozen Yoghurt in the freezer overnight. Mine has turned into ice.T__T

Horn of Africa

Until yesterday I'd never heard of the Horn of Africa before. It's a region in the continent of Africa, containing the countries Eritrea, Djibouti, Ethiopia and Somalia. The news was showing certified first responders crying for help. I want to help but like you I sometimes get tired of the number of different charitable organizations. I fear my money won't reach the people who really need it and disappear in the pockets of the corrupt governments. The fact I think like this makes me sad. Of course I want to help. It's my duty as a christian. It's my duty because I'm a second-generation refugee. It's my duty because I would be denying their human right to live.

I'm not rich but I'm willing to share what I can miss. I don't want to act like a saint but in my opinion this is really a time to give money. These people didn't choose for this terrible drought. We need to give these people humanitarian aid because every person deserves dignity. Would you care about them if they were your own family or best friend? I always weigh my food before I make dinner cause I don't want to waste food. Especially after seeing the next picture some years ago.

A Sudanese girl is dying of hunger. The vulture at the back is just waiting for her to die so it can eat her .... This Pulitzer Prize winning picture is from Kevin Carter who committed suicide one year after the picture was taken.

Anyway, I won't judge you if you're not willing to give anything. I just want your time. I remember my aunt telling me she used to make pancakes without meat once a week so she, my uncle and cousins could save money for their foster child. I think it's a good thought. You will teach children the value of giving, their responsibility to take care of the less fortunate and to simply care.(>^^)><(^^<) My grocery budget is € 50,- a week. To follow my aunt's example I will donate every penny I'll save in that budget the next 7 days. Everything will go to giro 555 (a bank account from the Dutch cooperating aid organizations) cause they are specialized in humanitarian aid.

Cooking against famine Day 1

I don't think it's a good thing to eat fried rice with soy sause everyday. It's cheap but I don't need to be on a diet, I'm slim enough.;) I like Spam. I used to eat a lot of Spam when I was 'poor'. It's poor people food, like instant ramen.:D For some reason my mom used to accuse me of eating a lot of onions cause it's what 'poor people' who can't cook eat (???!!!).-____- OK back to Spam. Maybe it's a figment of my imagination but correct me if I'm wrong. I think I've got the frying-spam-thing from my mom. It might be an Asian thing. Hawaiian like frying their spam. They even make some kind of sushi with it, Spam musubi.XD

picture source

I saw this cute Japanese commercial for Spam on Youtube.

For fried Spam Hawaiian style you'll need:

- Rice (as much as you can eat. Left over rice is better but I didn't have any);

- Spam (one can is enough for 4);

- green onion (as much a you like);

- eggs;

- oil;

- soy sauce;

and vegetables you like to eat with it (the recipe didn't say anything about vegetables).

It's really easy to make. Just slice the Spam.

Fry them brown on both sides together with the vegetables. The recipe said to fry the rice and the eggs together with the spam after that. But I fried the eggs separately cause every time I mix it with rice it turns out looking like vomit.:/ Stir-fry everything together and add some soy sause to it. Cut the green onion and sprinkle it on the dish. Dig in!

Grocery budget: € 50,-
Money spent: € 0,00
Money to donate: € 50,-

GIVE!!!

How to pursue happiness.

Two years ago I discovered I was living in a world with rules created by other people. I felt like I was dead inside. For the third time I was told by someone, I (thought) I loved, the love was gone. My finances were crap. My career planning was a mess and my inner child was seriously injured. I stopped talking to people, stopped eating and stopped contacting family. And just that because a guy didn't want you anymore? Nah, I think I was already on a verge of a nervous breakdown and that was the straw that broke the camel's back (In Dutch: de druppel die de emmer deed overlopen). I can go on and on about what I did wrong but I rather choose for the happy ending.:) How did I manage to find my inner child again? Simple, I chose happiness. Happiness is a choice. YOU are the one who allows people to talk you down. YOU are the one who allows others to treat you bad. YOU are the one who makes good but also bad decisions. But you can't always succeed. We also need to fail so we can learn from our mistakes. So we can learn when to say no to situations which can hurt us and embrace the little things we enjoy to celebrate life.^^

This is an old blogpost I once wrote on my old blog but to remind myself what my goals are I will repost it again. Normally I don't reread my posts because they might be too silly, boring or embarrassing. But to my own opinion this was one of my best posts I ever wrote because it was inspired by a man I admired for years, Professor Arnold Heertje. There are four men I really admire who are not related to me. Professor Heertje is the only one who is still alive and not celestial.XD

A while ago I went to a lecture of Professor Heertje, former economics professor at the university of Amsterdam, on his book 'Echte economie' (real economy). When I was still a puppy I read some of his articles, I admired his point of view on social economic problems in our society. So it was kind of a dream come true to meet him. He even took time to talk to me, I was in heaven for a few minutes.^^ I haven't read his book yet (cause I'm waiting till it's my turn to borrow the book at the library cause I'm a cheap bastard ^^) but we share the same passion for economics. The thing is that the economy we know it became too financial. Of course you need money to realise your dreams in life but don't see them as short term projects. Actually you should think about how your finacial plans are going to affect you grand children. I know this sounds geeky but some years ago I was saving for my kid's college fund. No, I'm not that kind of woman who desperately wants kids. If God doesn't want me to have kids that would be actually awesome. I have enough kids at school to take care of. I even wanted to save for my future pet's medical bills. Yes, that's even more insane IMO.XD

Professor Heertje said the economy shouldn't destroy our heritage and culture. At the beginning I thought the Frisians were a bunch of hill billies with a weird dialect but now I kind of love the Frisians and am proud to say I'm an import Frisian.XD I even want to learn the language (yes, it's an official language). There is a we-feeling you don't find a lot in The Netherlands, even not in the world. Ow and don't forget my other three cultures, Dutch and Vietnamese.^^

Education is the key point to our economy. You should never stop learning. He says education has become so crap because teachers aren't well educated in their subject. He picked out the second grade teacher chemistry education .... Great, I'm studying that. He said the students only have one chemistry book and 6 books about how to handle your pupils when they fall asleep (that's my joke, I kind of forgot what he said). Teachers became some kind of sex ed specialists. I'm not but my pupils think I am. Bunch of little pervs! He said teachers have burn-outs because they lost their passion in their subjects. They focus too much on maintaining discipline in the class. I never had real discipline problems in my class cause you really shouldn't piss me off cause I already silenced some kids. No I didn't kill them. I just talked to them after class. Yes, it would really be a problem if you can't maintain discipline in your class. What if you can't controle the kids? What can you achieve with your teacher's degree then? Not much. Well, he has a point their. I do have a lot of passion for my subject and if I get deaf and can't hear the children I can't always work in a lab or in business.

He also talked about greedy managers, destroying our society and economics. Managers only think about profit and negotiating behind closed doors. Professor Heertje pleads for an integrated decision-making. Involve the consumer or the product in the process to minimize future problems. He gave a solution and especially for eduction:

Overview ---> Insight ---> Courage

First overview the situation. Overview means knowing what you don't know cause things you already know you don't have to focus on at the first place. Insight, use the knowledge. Courage, feel the courage to change the situation. Even though we are in deep trouble there's still a way out. I thought this was really good. I can use this solution for my Christian life, study, love life, family life and social life. Overview, insight and courage is the same as believe, hope and love. Love is the most important of all as the corps officer once said, love will concur all. Rock on, rock on.XD

During the break I had a conversation with a college teacher. She doesn't teach at my school but she agreed with professor Heertje that the quality of the exams are bad. Because managers tell her to lower the norms for tough exams so more students pass the exams and graduate. I think schools get €10.000,- per graduated student. So you can understand why schools are lowering the norms. I think that's unfair cause I had very tough exams in the past. Well, who knows maybe we get more stupid in the future. Of course pupils can get information on the internet. Kids go well-informed into the class but does it mean they can process the information. Science is something you have learn to understand. Some need more time than the other, it's not totally hocus pocus.

At the end I went to professor Heertje. I said, "This is not a joke but I'm studying teacher's education chemistry second grade but have a lot of passion for my subject." He asked me if I had good teachers at my school. I don't agree with my teachers a lot but they know a lot about their subject and yes, I see their eyes twinkle when they talk about their subject so there's nothing wrong with the teachers. I never said I won't do my first grade in teaching but I was planning to do that for fun when I'm in my 40ies cause I want to focus on children with learning disabilities and maybe want to teach at a school with kids with mental problems. I like to do games with my cousin Ilja. She's mentally disabled and she gets epileptic attacks sometimes so I know how to act in those situations. I've worked a lot with kids with an ADHD and dyslexia. You need a lot of patient but I really love to work with those kids cause everyone thinks those kids are stupid and have no future. It really makes me angry when I hear people say that. I like to motivate these kind of kids. And I really makes me smile when I see these kids get more self esteem and smile. I really want to become a good teacher.=)

See you next year.

Lets say good bye to 2008 and drink lots of bubbles to welcome 2009.

National Salvation Army Praise and Prayer day (no bubbles of course).